Impressie van een weekendje handbal

Impressie van een weekendje handbal

Sinds een tijdje schrijf ik stukjes voor op de site, in de nieuwsbrief en allerlei andere (social) media over de handbal in Dalfsen, zowel voor de topsport als de breedtesport. Het leek mij wel leuk om eens een heel weekend de handbal te volgen en verslag te doen van hoe ik dat heb beleefd.

Vandaar dat ik op zaterdagmorgen al om 9 uur op de tribune zit om te kijken naar de wedstrijden van F1 en F2. Aangemoedigd door (groot-)ouders, broertjes, zusjes, oppassen en andere belangstellenden laten de speelsters vooral zien hoe leuk het handbalspelletje is. Beide F-teams zijn duidelijk sterker dan die van de tegenstandertjes, maar iedereen straalt vooral spelvreugde uit. Door de strakke 1 op 1 dekking moeten de speelsters heel veel bewegen om aanspeelbaar te zijn en de meeste wangetjes zijn dan ook aardig rood. Af en toe zijn er wat tranen na een ongelukkige val of botsing, maar een knuffel of een aai over de bol van de coach doen dan wonderen.

Na de wedstrijden ruimen een paar ouders snel de kleinere velden op, zodat D2 direct daarna op het “grote” veld tegen Holten kan spelen. Holten heeft aardig wat extra coaches meegenomen, die vanaf de tribune hun collega op de bank “ondersteunen”. Het mag niet baten: onze D2 walst met 27-5 over Holten heen.
Er staan vandaag verschillende wedstrijden tegen teams van Achilles op de planning en de volgende is die van D1. Gezien de stand zou je een makkelijke overwinning verwachten, maar in de eerste helft zijn de ploegen aardig aan elkaar gewaagd (rust 9-8). Na de rust gaat het kaarsje bij Achilles uit en loopt het verschil snel op (17-10). Uiteindelijk wordt een mooie 28-20 overwinning bijgeschreven.

dDaarna is het de beurt aan C2. Dit team draait een moeizaam seizoen. Pas 1 keer werden de 2 punten gehaald, dus nog een overwinning zou heel welkom zijn. Lang lijkt het er op dat het deze keer gaat lukken. Als CVO met nog een minuut of 5 op de klok echter voor het eerst op voorsprong weet te komen kruipt de angst dat het weer niet gaat lukken in de ploeg en dat komt het spel niet ten goede. Uiteindelijk trekt C2 met 16-20 aan het kortste eind.

Inmiddels is de tribune aardig vol gelopen voor de kampioenswedstrijd van C1. In theorie zou het nog mis kunnen gaan, maar de C1-meiden laten het zover niet komen. Na een 15-7 overwinning kan het kampioenschap ook officieel gevierd worden en dat gebeurt dan ook.

Een paar uurtjes “handbalrust” en dan weer terug naar de Trefkoele+ voor de wedstrijd van Dames 2 tegen Reehorst. Van deze wedstrijd zal niet het vertoonde spel of de uitslag in de herinnering blijven, hoewel dat beide voor Dames 2 dik in orde is, maar het onsportieve gedrag van met name de coaches van Reehorst. Een van hen wordt zelfs met rood weggestuurd na een belachelijke scheldpartij tegen de scheidsrechters. Hopelijk is hier een rapport van ingediend en krijgt dit muisje nog een staartje, want zo ga je niet met een scheids om!

Na een kort nachtje slapen (de klok moest ook nog een uur worden verzet) zondagochtend weer op tijd in de hal voor de wedstrijd van B1 tegen Wijhe. Om ook eens vanuit een ander standpunt dan alleen van op de tribune een wedstrijd te beleven mag ik meeluisteren naar de technische bespreking en de wedstrijd vanaf de bank volgen (waarvoor nog mijn dank aan Ron, Irma en de meiden). Omdat ik de voorgaande week ook een aantal trainingen van B1 heb gevolgd weet ik dat ze een nieuw aanvalspatroon hebben geoefend. Het is dan extra leuk om te zien hoe de meiden dat in de wedstrijd toepassen en er ook succes mee hebben. In het begin van de wedstrijd loopt alles op rolletjes. Er wordt precies gedaan wat vooraf is besproken en in no-time staat er een 6-0 voorsprong op het scorebord. Daarna wordt toch iets meer ruimte aan de speelsters van Wijhe gegeven en doordat er op dat moment weinig variatie in de aanvallen van B1 zit, komt Wijhe weer helemaal terug in de wedstrijd en staan bij rust zelfs voor (7-8). Tijdens de pauze worden de afspraken nog weer even opgefrist en toegespitst op het vertoonde spel. In de tweede helft zien we dan een vol voor de overwinning strijdend B1. Nadat Dian Eijkelkamp het team weer op voorsprong zet (11-10 met eindelijk haar eerste gelukte lobje van het seizoen) geeft B1 de touwtjes niet meer uit handen. Wijhe blijft gevaarlijk dicht in de buurt, maar moet de punten toch aan Dalfsen laten (17-15).

In de eerste helft van de volgende wedstrijd lijkt het voor B2 een kansloze missie te worden, maar in de tweede helft gaat de strijd toch redelijk gelijk op. Uiteindelijk verliest het met 6-13.

Dames 5 is nog in de race voor het kampioenschap, maar 5 van de 7 teams in de poule ontlopen elkaar niet veel. Daardoor is zo’n beetje iedere wedstrijd een finale. Een aantal van de dames lijkt aardig last van zenuwen te hebben, maar al snel is duidelijk dat die niet van invloed zijn op de uitslag. Het wordt een duidelijke 28-18 overwinning, waardoor de leiding in de stand behouden blijft.

Het duel van Dames 3 (een spannende 29-28 overwinning tegen Klarenbeek) en de kampioenswedstrijd van Dames 4 (uit tegen Heeten) moet ik helaas missen door een tripje naar Eindhoven voor de EK-kwalificatiewedstrijd van het Nederlands team. Ook hier is Dalfsen ruim vertegenwoordigd door een aantal ex-speelsters van Dames 1 en de sfeermakers die wel raad weten met 6000 toeschouwers.

Heel veel handbal gezien dit weekend en vooral genoten van het plezier in het spelletje dat aan alle kanten wordt uitgestraald, zelfs als het niet zo loopt als gehoopt. Met zo’n instelling win je altijd, ook als je niet wint (ja, dat is een doordenkertje).
Mocht je ook een keer een stukje willen schrijven of bijvoorbeeld een filmpje insturen, dan kan dat naar redactie@svdalfsen-handbal.nl. Ook als je een idee hebt voor een artikel, maar zelf geen “schrijver” bent, kun je dat melden bij dit email-adres of mij aanschieten bij de handbal.